loader image

ΠΩΣ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Merimna-News

Τις μέρες αυτές ο πόλεμος είναι στις καθημερινές συζητήσεις ενηλίκων και συχνά παιδιών. Τα παιδιά ενδέχεται στο περιβάλλον τους να ακούν ότι γίνεται πόλεμος σε μια κοντινή χώρα ή και να βλέπουν εικόνες πολέμου στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο και αυτό μπορεί να τους δημιουργεί ερωτήματα ή αναστάτωση.

Τι μπορούμε να κάνουμε ως ενήλικες; Πώς μπορούμε να απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους; Πώς συζητάμε μαζί με τα παιδιά για τον πόλεμο;

Πολλές φορές κάνουμε υποθέσεις για το τι γνωρίζουν τα παιδιά, χωρίς όμως να ξέρουμε πραγματικά ποιές πληροφορίες έχουν και τι σκέφτονται για όσα συμβαίνουν.

  1. Ξεκινήστε την συζήτηση και ανακαλύψτε τι γνωρίζει το παιδί σας. Ρωτήστε το αν είναι ένα θέμα που το συζητάνε στο σχολείο ή με τους φίλους του.
  2. Ακούστε προσεκτικά και ενθαρρύνετε το παιδί να εκφράσει τις απορίες και τα συναισθήματά του. Είναι φυσικό αυτό το διάστημα να ακούει εκφράσεις, όπως «τρίτος παγκόσμιος πόλεμος», «καταστροφή», «πυρηνικός πόλεμος», τις οποίες δεν κατανοεί και μπορεί να του δημιουργούν αναστάτωση και φόβο.
  3. Μην κρίνετε τα συναισθήματα που εκφράζει (π.χ. «δεν πρέπει να νιώθεις έτσι», «εσύ είσαι άντρας και δεν πρέπει να φοβάσαι»). Δείξτε κατανόηση οποιαδήποτε κι αν είναι αυτά τα συναισθήματα.
  4. Δώστε ειλικρινείς απαντήσεις και διευκρινήσεις ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Για παράδειγμα σε ένα παιδί σχολικής ηλικίας εξηγήστε ότι οι αρχηγοί κάποιων κρατών που ήταν σε σύγκρουση, δεν βρήκαν λύση με ειρηνικό τρόπο και κατέφυγαν στον πόλεμο. Αναγνωρίστε ότι υπάρχουν στο κόσμο άνθρωποι που είναι ειδικοί σε θέματα επίλυσης συγκρούσεων οι οποίοι αναζητούν λύσεις για να σταματήσει ο πόλεμος.
  5. Δεν είναι ανάγκη να έχετε απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις του παιδιού. Ούτε να εξηγείτε τα πάντα με πολλές λεπτομέρειες. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να ξεκαθαρίσουν στο μυαλό τους εκείνο που τα απασχολεί και αναστατώνει. Με τους εφήβους οι συζητήσεις μπορεί να είναι πιο πλούσιες και γόνιμες καθώς διαμορφώνουν μια άποψη για όσα συμβαίνουν γύρω τους.
  6. Διαβεβαιώστε το παιδί ότι ο πόλεμος συμβαίνει σε μια χώρα που είναι αρκετά μακριά και ότι είναι ασφαλές. Πείτε με ειλικρίνεια πώς δεν γνωρίζουμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα για τα παιδιά που ζουν σε εμπόλεμες περιοχές, αλλά επισημάνετε ότι γίνεται κάθε προσπάθεια για να είναι και εκείνα ασφαλή σε καταφύγια ή να έχουν πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια που στέλνουν άλλες χώρες στην περιοχή.
  7. Αν το παιδί δείχνει αδιαφορία για το θέμα μην συνεχίσετε τη συζήτηση. Μην προσπαθείτε να του εξηγήσετε περισσότερα από όσα ρωτάει. Χρησιμοποιείστε απλά λόγια και περιοριστείτε σε αυτά που ρωτάει το παιδί. Αποφύγετε να ενοχοποιήσετε τους ανθρώπους ενός λαού και να καλλιεργήσετε στερεότυπα.
  8. Κλείστε την τηλεόραση και αποφύγετε την έκθεση του παιδιού σε εικόνες βίας καθώς έχουν άμεση επίδραση στον ψυχισμό του με συνέπεια να εντείνουν την ανησυχία και τους φόβους του. Ένα μικρό παιδί δεν είναι σε θέση να καταλάβει πόσο μακριά είναι οι εικόνες που βλέπει, ούτε γνωρίζει αν αυτό που βλέπει είναι απειλητικό για τον τόπο που ζει. Αποφύγετε τις έντονες οικογενειακές συζητήσεις και χρησιμοποιείστε διαφορετικά μέσα ενημέρωσης, όταν το παιδί είναι μπροστά, ώστε να μην εκτίθεται σε εικόνες ή φορτισμένες αφηγήσεις.
  9. Ενθαρρύνετε το παιδί να νιώσει ότι συμβάλλει με τον τρόπο του στις ειρηνευτικές διαδικασίες, γράφοντας ένα γράμμα, φτιάχνοντας μια ζωγραφιά, ή ένα κολλάζ για την ειρήνη, συμμετέχοντας σε μια εκδήλωση υπέρ της ειρήνης, κάνοντας μια δωρεά σε έναν ανθρωπιστικό μη-κερδοσκοπικό οργανισμό.
  10. Αφιερώστε χρόνο στο παιδί σας, ιδιαίτερα όταν διαπιστώνετε ότι είναι αναστατωμένο, δυσκολεύεται να κοιμηθεί, ή αλλάζει η συμπεριφορά του. Προσφέρετε απλόχερα την αγάπη και την αγκαλιά σας.